Le Beau Maroc

Hedenochtend kwam het team samen voor het ontbijt en de reisplanning van de dag. De slopende bergetappe had invloed gehad op de krachten van een aantal mensen en er werd besloten van de Challenge Route af te wijken, althans een escape route te volgen via de nog steeds de Hoge Atlas en te eindigen aan de rand van de Sahara.

Nadat de auto’s waren nagelopen en wij een tiental mensen hadden uitgelegd dat wij nu wel genoeg souvenirs hadden aangeschaft en geruild tegen shirts, werd de reis begonnen richting het barre zuiden.

De hoogte meter in auto 3 liep al snel op naar 2000 meter en de ene mooie bergtop werd afgewisseld voor een andere mooie bergtop. Tijdens de beginfase van de reis bleek al snel dat de escape route nog een paar escapes had die wij niet zouden moeten missen. Cees ontdekte als eerste nog een andere korte D tour waar een goede bak koffie/thee kon worden gedronken. Met een rotgang werd van de hoofdrijbaan afgeweken de diepte in en recht op een ondergelopen bruggetje af. Met veel branie werd de auto door het water gedirigeerd wat gelukkig niet al te diep bleek te zijn. Dit voorbeeld werd natuurlijk door de anderen gevolgd waardoor de auto’s een frisse wasbeurt kregen hetgeen best mocht na de vorige dag stof te hebben gehapt.

Natuurlijk moest de 4×4 stand worden getest in een rivier bedding en net toen wij dachten dat wij 2 Galoppers verloren hadden kwamen de auto’s de hoek omzetten met big smiles op de gezichten van de bestuurders Marc en Wiebe.

Nadat de innerlijke mens was verzorgd was het tijd de doorsteek te maken van de Hoge Atlas. De grote rivier Oued Ziz dook naast ons op om ons tot aan eindbestemming niet meer te verlaten. De meest prachtige beelden kwamen op de rit voorbij. Het Franse vreemdelingenlegioen heeft blijkbaar een groot aandeel gehad de doorsteek naar de zuidelijke kant van Marokko mogelijk te maken wat heeft geleid tot de bouw van mooie oude tunnels.

De zizivallei werd gepasseerd die onwaarschijnlijk groen was vergeleken met de rest van het landschap maar dit had alles te maken met de machtige rivier de Oued Ziz. Besloten was om een escape route te volgen via een piste. Wiebe en Nils voorop met de kaart in de hand doken nu de hoofdrijbaan af. Na enige omzwervingen kwamen wij op een prachtige dam uit waar een fotomoment werd ingelast en de nodige sanitaire mogelijkheden werden benut. De vogeltjes floten en de temperatuur begon op te lopen.

Helaas werden wij op een gegeven moment staande gehouden door 2 oude heren die iets zelden over het gesloten zijn van de weg. Wiebe zou Wiebe niet zijn om alsnog te proberen de weg te vervolgen hetgeen normaliter mooie wegen oplevert en een uitdaging is voor de auto’s. De heren werden genegeerd en wij vervolgden de route, hoewel op zeer slecht wegdek, totdat wij op een soort van terp tot stilstand kwamen omdat er simpelweg geen weg meer was. Ineens bleek duidelijk dat het geen vogeltjes waren die floten maar een wachtcommandant van het Marokkaanse leger die onze aandacht wilde trekken. Druk gebarend bovenop de heuvel die de prachtige dam overzag en de plek waar wij gestrand waren na het advies van de oude heren, was al snel duidelijk dat wij, niet voor het eerst, het gezag tartten. Wij keerden terug naar de aangegeven route echter in de verte zagen wij een legercommandant aansnellen die ons wilde spreken. Wij legden uit dat wij de weg hadden gevolgd en niet in de gaten hadden een militair complex te zijn opgereden. Om de weg te vervolgen moesten wij 20 meter verder zijn. Maar dan wel aan de buitenkant van het hek van het leger gebied. Terug zou ongeveer 3 kilometer zijn over een weg die nu niet eens als matig kon worden bestempeld. Een andere commandant gaf echter een teken dat wij toch via het hek mochten vertrekken echter onder de uitdrukkelijke belofte dat wij geen foto’s hadden gemaakt. De meewerkendheid had onmiskenbaar te maken met de vriendelijke uitstraling van het team en de machtige bolides.

De weg werd vervolgd en de volgende stop was een oase waar een bron met helblauw water zou zijn waarin gezwommen kon worden. Kortom: troebel water en op de thee bij een verkoper die ons sjaaltjes en andere prullaria aansmeerde voor een te hoge prijs.

Niettemin, blijkbaar was in het verleden een stop ingepland voor de Dakar challenge omdat een restaurant eigenaar een gastenboek kom laten zien waaruit inderdaad bleek dat het een bekende plek betrof. Door de bron was de oase wel zeer groen en vruchtbaar en na uitleg van de restaurant eigenaar waren wij in het centrum van Marokko beland, althans in de middeleeuwen.

Een oude kasba’s was te zien in de verte en direct begon het te kriebelen bij Marc om toch een kijkje te nemen bij de ruïnes. Op zich niet zo erg, ware het niet dat Marc het liefst de oude ruïnes zou inrijden. Wat volgde was een spectaculaire en spannende rit over grindpaden, langs moestuinen met een natte ondergrond en kuilen waar een Duitser jaloers op zou kunnen worden.

Helaas werd zelfs na een speurtocht met Marc en Wiebe in de auto en Eric als verkenner voorop niet duidelijk of wij de weg moesten vervolgen. Aldus werd besloten dat het een zeer mooie plek was om te lunchen en zoals wij inmiddels weten kan Cees dat prima. Tussen de dadel- en vijgenbomen was het weer genieten.

Met een democratische stem werd besloten de weg terug te nemen. Er leek een kortere uitweg te zijn die gelijk staat aan de Spaanse trappen in Rome, maar dat is voor een 4×4 monster natuurlijk geen probleem…..

De reis werd voortgezet naar Merzouga en waar wij dachten nog een prachtige gravel piste te kunnen nemen, bleek dat men een mooie asfaltweg te hebben neergelegd, althans mooi voor zuid Marokkaanse begrippen.

Tegen de schemering arriveerden wij op de bestemming. Vandaag waren wij dus wederom in contact gekomen met de autoriteiten en gelukkig zonder noemenswaardige problemen konden wij de route vervolgen. De verscheidenheid aan landschappen is opzienbarend en schitterend om te ervaren.

Morgen staat een monsterrit op de agenda. Van Merzouga naar Zagora waar wij rechts buiten de zandduinen en rivier moeten blijven en aan de linkerkant zeker uit Algerije moeten blijven, want de betrekkingen zijn blijkbaar uiterst onvriendelijk.

Zij die gaan rijden groeten u!!

P.s. Wij proberen de mooiste foto’s en video’s zsm te posten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: